Leroy Burrell

Leroy Burrell
Leroy Burrell in 2019
Volledige naam Leroy Russel Burrell
Geboortedatum 21 februari 1967
Geboorteplaats Lansdowne
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Lengte 1,83 m
Gewicht 82 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint, verspringen
Eerste titel NCAA-kampioen verspringen 1988
OS 1992
Extra Wereldrecordhouder 100 m 1991, 1994-1996, 4 x 100 m 1991-2008, 4 x 200 m 1994-2014; olympisch recordhouder 4 x 100 m 1992-2008
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Leroy Russel Burrell (Lansdowne, 21 februari 1967) is een Amerikaanse voormalige atleet, die gespecialiseerd was in de sprint. Zijn grootste successen behaalde hij als estafetteloper. Hij werd olympisch kampioen, wereldkampioen en verbeterde het wereldrecord en olympisch record in deze discipline. Ook had hij tweemaal het wereldrecord op de 100 m in handen.

Biografie

Tweemaal NCAA-kampioen

Burrell groeide op in Pennsylvania, en had een aangeboren gezichtsstoornis, wat versterkt werd door een oogkwetsuur. Als kind presteerde hij daarom slecht in sport, behalve op de atletiekpiste. Dit talent ontwikkelde hij verder, toen hij aan de universiteit van Houston studeerde. In 1988 en 1989 werd hij NCAA-kampioen verspringen.

Tweemaal een wereldrecord

Zijn carrière werd getekend door pech en blessures. Desondanks brak Burrell tweemaal het wereldrecord op de 100 m. Een eerste maal liep hij in juni 1991 een tijd van 9,90 s. Kort daarna werd deze tijd al scherper gesteld door Carl Lewis. In 1994 verbrak Burrell echter opnieuw het wereldrecord, ditmaal met een tijd van 9,85. Deze tijd zou blijven staan tot de Olympische Spelen van 1996, toen Donovan Bailey nog een honderdste sneller liep (9,84). Burrell zou nadien echter nooit meer onder de magische 10 secondengrens duiken.

En tweemaal goud op de estafette

Hoewel hij tweemaal wereldrecordhouder was, werd Leroy Burrell nooit wereldkampioen. Op de wereldkampioenschappen in 1991 eindigde hij als tweede achter Carl Lewis. Op de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona won hij echter wel de gouden medaille met de estafetteploeg op de 4 x 100 m estafette. Op dezelfde spelen veroorzaakte Leroy op de 100 m eerst een valse start, waarna hij bij de herstart te traag uit de startblokken schoot en als vijfde over de streep ging.

Burrell kon zich niet kwalificeren voor de 100 m op de WK in 1993, maar nam toch deel met de Amerikaanse estafetteploeg. In de halve finale evenaarde het Amerikaans viertal, met naast Burrell Mike Marsh, Dennis Mitchell en Carl Lewis, het wereldrecord (37,40). Nadien wonnen ze de gouden medaille.

Burrell stopte in 1998 als atleet, keerde terug naar de universiteit van Houston en werd daar atletiekcoach.

Titels

  • Olympisch kampioen 4 x 100 m - 1992
  • Wereldkampioen 4 x 100 m - 1991, 1993
  • Amerikaans kampioen 100 m - 1989, 1991
  • Amerikaans indoorkampioen 60 m - 1989, 1992
  • NCAA-kampioen 100 m - 1997
  • NCAA-kampioen verspringen - 1988, 1989

Persoonlijke records

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 9,85 6 juli 1994 Lausanne
200 m 20,12 27 juni 1992 New Orleans
verspringen 8,37 m 2 juni 1989 Provo

Palmares

100 m

  • 1989: 2 Zilver Wereldbeker - 10,15 s
  • 1990: 1 Goud Grand Prix Finale - 10,04 s
  • 1991: 2 Zilver WK - 9,88 s
  • 1992: 3 Brons Grand Prix Finale - 10,20 s
  • 1992: 5e OS - 10,10 s
  • 1993: 1 Goud Grand Prix Finale - 10,28 s

4 x 100 m

  • 1991: 1 Goud WK - 37,50 s
  • 1992: 1 Goud OS - 37,40 s
  • 1993: 1 Goud WK - 37,48 s

Externe links

  • (en) World Athletics-profiel voor Leroy Burrell
  • (en) Profiel van Leroy Burrell op sports-reference.com (gearchiveerd)
  • (en) Pagina van Leroy Burrell op de universiteit van Houston
Mediabestanden
Zie de categorie Leroy Burrell van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Voorganger:
Vlag van Verenigde Staten Carl Lewis
Wereldrecordhouder 100m (mannen)
14 juni 1991 - 25 augustus 1991
Opvolger:
Vlag van Verenigde Staten Carl Lewis
Voorganger:
Vlag van Verenigde Staten Carl Lewis
Wereldrecordhouder 100m (mannen)
6 juli 1994 - 27 juli 1996
Opvolger:
Vlag van Canada Donovan Bailey
Logo van de Olympische Spelen
· · Sjabloon bewerken
Logo van de Olympische Spelen

1912: Jacobs, Macintosh, d'Arcy, Applegarth · 1920: Paddock, Scholz, Murchison, Kirksey · 1924: Clarke, Hussey, Leconey, Murchison · 1928: Wykoff, Quinn, Borah, Russell · 1932: Kiesel, Toppino, Dyer, Wykoff · 1936: Owens, Metcalfe, Draper, Wykoff · 1948: Ewell, Wright, Dillard, Patton · 1952: Smith, Dillard, Remigino, Stanfield · 1956: Murchison, King, Baker, Morrow · 1960: Cullmann, Hary, Mahlendorf, Lauer · 1964: Drayton, Ashworth, Stebbins, Hayes · 1968: Greene, Pender, Smith, Hines · 1972: Black, Taylor, Tinker, Hart · 1976: Glance, Jones, Hampton, Riddick · 1980: Moeravjov, Sidorov, Prokofjev, Aksinin · 1984: Graddy, Brown, Smith, Lewis · 1988: Bryzgin, Krylov, Moeravjov, Savin · 1992: Marsh, Burrell, Mitchell, Lewis · 1996: Esmie, Gilbert, Surin, Bailey · 2000: Drummond, Williams, Lewis, Greene · 2004: Gardener, Campbell, Devonish, Lewis-Francis · 2008: Bledman, Burns, Callender, Thompson · 2012: Carter, Frater, Blake, Bolt · 2016: Powell, Blake, Ashmeade, Bolt · 2020: Desalu, Jacobs, Patta, Tortu

· · Sjabloon bewerken

1983 King, Gault, Smith, Lewis · 1987 McRae, McNeill, Glance, Lewis · 1991 Cason, Burrell, Mitchell, Lewis · 1993 Drummond, Cason, Mitchell, Burrell · 1995 Esmie, Gilbert, Surin, Bailey · 1997 Esmie, Gilbert, Surin, Bailey · 1999 Drummond, Montgomery, Lewis, Greene · 2001 Nagel, du Plessis, Newton, Quinn · 2003 Capel, Williams, Patton, Johnson · 2005 Doucouré, Pognon, De Lépine, Dovy · 2007 Patton, Spearmon, Gay, Dixon · 2009 Mullings, Frater, Bolt, Powell · 2011 Carter, Frater, Blake, Bolt · 2013 Carter, Bailey-Cole, Ashmeade, Bolt · 2015 Carter, Powell, Ashmeade, Bolt · 2017 Ujah, Gemili, Talbot, Mitchell-Blake · 2019 Coleman, Gatlin, Rodgers, Lyles · 2022 Brown, Blake, Rodney, De Grasse · 2023 Coleman, Kerley, Carnes, Lyles