Bromance
![]() | Ten artykuł dotyczy relacji społecznej. Zobacz też: Bromance (ujednoznacznienie). |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4f/Strand_paget.jpg/220px-Strand_paget.jpg)
Bromance – bliska, emocjonalna, nieseksualna relacja pomiędzy dwoma lub więcej mężczyznami[1], głębsza i bardziej intymna niż friendship (przyjaźń)[2][3]. Rosnąca popularność tego konceptu na początku XXI wieku postrzegana jest jako odzwierciedlenie zachodzących w społeczeństwie zmian[1][2][3], przede wszystkim zwiększonej otwartości na kwestie tożsamości płciowej i seksualności[4].
Słowo „bromance” jest zbitką wyrazową utworzoną od słów bro i romance, oznaczających „brachola” i „romans”. Za twórcę terminu uważa się Dave’a Carniego, redaktora magazynu skateboardingowego „Big Brother”, który użył go w 1999 roku do określenia relacji, jakie zawiązują się pomiędzy długo przebywającymi ze sobą skate’ami[1][5]. Termin na szerszą skalę został zauważony dopiero około 2005 roku, kiedy zaczęto używać go w przemyśle filmowym[1][6].
Przykładem bromance’u jest relacja Matta Damona i Bena Afflecka, opisywana jako „prawdopodobnie najbardziej pionierski bromance w historii show-biznesu”[7], która doprowadziła nawet do powstania offbrodwayowskiej sztuki Matt and Ben[8]. W kulturze popularnej jako przykłady bromance’ów wymienia się m.in. Froda Bagginsa i Samwise’a Gamgee, Meriadoka Brandybucka i Peregrina Tuka z filmowej adaptacji Władcy pierścieni[9], jak również Sherlocka Holmesa i doktora Watsona[10][11].
Chociaż termin odnosi się przede wszystkim do bliskiej relacji między osobami heteroseksualnymi, bywa również odnoszony do przyjaźni mężczyzn homo- i heteroseksualnych, którzy nie utrzymują ze sobą kontaktów seksualnych. Przykładem takiego bromance’u są Ronnie Kroell i Ben DiChiara z amerykańskiej edycji programu Make Me a Supermodel[12] czy aktorzy Chris Pine i Zachary Quinto[13].
Idea bromance’u była podstawą stworzenia reality show Bromance, stanowiącego spin off programu Wzgórza Hollywood, jest on również podstawą filmu Stary, kocham cię czy serialu Chłopiec poznaje świat.
Przypisy
- ↑ a b c d Michael DeAngelis (redakcja): Reading the Bromance Homosocial Relationships in Film and Television. Detroit: Wayne State University Press, 2014. ISBN 978-0-8143-3898-8.
- ↑ a b John Elder: A fine bromance. The Age, 2008-10-18. [dostęp 2015-11-09]. (ang.).
- ↑ a b Patrick Strudwick: Sherlock Holmes: Boy story bromance. The Independent, 2013-12-17. [dostęp 2015-11-09]. (ang.).
- ↑ Elizabeth Chen. Caught in a Bad Bromance. „Texas Journal of Women and the Law”. 2 (21), s. 242-266. University of Texas Press.
- ↑ Tim Elliott: A grand bromance. [w:] The Age [on-line]. 2007-08-23. [dostęp 2008-10-28]. (ang.).
- ↑ San Filippo M. More than buddies. Wedding Crashers and the Bromance as Comedy of ReMarriage Equality. W: Millennial Masculinity: Men in Contemporary American Cinema. Pod red. Timothy’ego Shary’ego. Detroit: Wayne State University Press, 2013. ISBN 978-0-8143-3844-5
- ↑ Mitsu Yaskua: 11 brands of 'bromances'. [w:] dailypress.com [on-line]. 2008-10-29. [dostęp 2008-10-29]. (ang.).
- ↑ Ted Casablanca: Hollywood Bromances: From Leo+Kevin to Matt+Ben. [w:] eonline.com [on-line]. 2008-10-29. [dostęp 2008-12-14]. (ang.).
- ↑ Top 10 Movie Bromances. Time Magazine, 2009-03-20. [dostęp 2010-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-14)]. (ang.).
- ↑ Rowan Pelling: Sherlock Holmes and Dr Watson: a fine bromance. The Telegraph, 2012-01-03. [dostęp 2015-11-09]. (ang.).
- ↑ San Filippo M. Bromance is so passé. W: Sherlock Holmes for the 21st Century: Essays on New Adaptations. Pod red. Lynette Porter. Jefferson, N.C.: McFarland, 2012. ISBN 978-0-7864-6840-9.
- ↑ Josh Aterovis: Interview with Ronnie Kroell and Ben DiChiara. [w:] AfterElton.com [on-line]. 2008-04-06. [dostęp 2008-10-28]. (ang.).
- ↑ Nate Burr: The Quinto and Pine Bromance Interview. [w:] Ponder Pop [on-line]. 2009-04-19. [dostęp 2010-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-04)]. (ang.).