Górnośląski Park Etnograficzny
Drewniany chlew na terenie skansenu | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Miejscowość | |||
Adres | ul. Parkowa 25 | ||
Data założenia | maj 1975 | ||
Zakres zbiorów | zabytki budownictwa ludowego | ||
Powierzchnia ekspozycji | 220 tysięcy m² | ||
Dyrektor | p.o. Paulina Cius-Górska | ||
Położenie na mapie Chorzowa ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Muzeum Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie – skansen założony w 1975 roku, znajdujący się na terenie Parku Śląskiego.
Historia
Pierwszy pomysł powstania muzeum etnograficznego pojawił się w 1938 roku. Wybuch wojny uniemożliwił jednak jego realizację. W 1952 roku, podczas Walnego Zjazdu Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego w Katowicach zaproponowano, by na terenie powstającego WPKiW stworzyć skansen. W 1963 roku Krakowskie Biuro Projektowe opracowało jego ostateczną koncepcję, a rok później projekt zatwierdzono i rozpoczęto jego realizację. Zakładał on m.in. uformowanie wzniesienia w celu wiarygodnego przedstawienia podregionu podgórskiego. Oficjalne otwarcie nastąpiło w maju 1975 roku[1].
We wrześniu 2022 roku dyrektorem chorzowskiego skansenu została Paulina Cius-Górska.
Zabytki
Park etnograficzny posiada 78 zabytkowych drewnianych obiektów architektury wiejskiej i małomiasteczkowej. Obszar skansenu wynosi ok. 35,6 ha. Zgromadzone zabytki budownictwa ludowego pochodzą z pięciu podregionów Górnego Śląska (beskidzkiego, podgórskiego, pszczyńsko-rybnickiego, przemysłowego i lublinieckiego) oraz regionu Zagłębia Dąbrowskiego.
Obiektem scalającym poszczególne części ekspozycji jest pochodzący z XVIII w. kościół pw. św. Józefa Robotnika z Nieboczów, podobnie jak spichlerze dworskie, plebański i chłopskie oraz niektóre budynki z Beskidu Śląskiego, większość pozostałych zabytków pochodzi z połowy XIX w.
Muzeum "Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie" znajduje się na szlaku architektury drewnianej woj. śląskiego.
Działalność naukowa
Od 2013 wydaje czasopismo naukowe Rocznik Muzeum „Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie”[2].
Galeria
- Szopa na siano z Kobióra
- Chałupa i chlewik z Istebnej
- Wnętrze chałupy z Istebnej
- Chałupa z Istebnej (1876 r.)
- Konstrukcja chałupy z Istebnej
- Kapliczka z Istebnej (1910 r.)
- Garbarnia z Koniakowa (1900 r.)
- Chlew z Istebnej I połowa XVIII w.
- Chałupa z Istebnej (1794 r.)
- Wnętrze chałupy z Istebnej
- Wnętrze chałupy z Istebnej
- Wnętrze chałupy z Istebnej
- Wnętrze chałupy z Istebnej
- Chałupa z Istebnej (1794 r.)
- Wnętrze chałupy groniowej z Brennej (1809 r.)
- Wnętrze chałupy groniowej z Brennej (1809 r.)
- Chałupa tkacza z Brennej (1820 r.)
- Wnętrze chałupy tkacza z Brennej (1820 r.)
- Studnia z Łąki (1902 r.)
- Zima w skansenie, styczeń 2009 r.
- Chałupy w Górnośląskim Parku Etnograficznym w Chorzowie.
Zobacz też
![]() | Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews pt. Chorzów: w Skansenie odbył się Jarmark Produktów Tradycyjnych |
Przypisy
Bibliografia
- Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku, red. Ewa Chojecka, wydawca: Muzeum Śląskie, Katowice 2004, ISBN 83-87455-77-6, s. 450.
- Krajobraz tworzą ludzie, Wydawnictwo WPKiW S.A., Chorzów 2010, ISBN 978-83-62506-00-2
Linki zewnętrzne
- Strona Muzeum (pol.)