Martiros Sarian
![]() Sarian ok. 1920 | |||
Data i miejsce urodzenia | 28 lutego 1880 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 5 maja 1972 | ||
Narodowość | ormiańska | ||
Dziedzina sztuki | malarstwo | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Sarian_khatchkar.jpg/250px-Sarian_khatchkar.jpg)
Martiros Sarian (orm. Մարտիրոս Սարյան; ur. 16 lutego?/28 lutego 1880 w Nor-Nachiczewaniu (obecnie dzielnica Rostowa nad Donem), zm. 5 maja 1972 w Erywaniu) – ormiański malarz.
Życiorys
Urodził się w zamieszkałej w Rosji rodzinie ormiańskiej. W latach 1897–1903 studiował malarstwo w Moskwie u Walentyna Sierowa i Konstantego Korowina. W roku 1901 po raz pierwszy odwiedził Armenię – kraj przodków. Sarian odbył też podróże na Bliski Wschód, w tym do Egiptu (1911) i Iranu (1913). Był członkiem grupy „Błękitna róża”.
W roku 1915 przyjechał do Eczmiadzinu, aby pomagać uchodźcom przed rzezią Ormian w tureckiej Armenii. W roku 1916 w Tyflisie ożenił się z Lusik Agajan, córką ormiańskiego pisarza. Uczestniczył w organizacji Związku Artystów Ormiańskich. W roku 1921 osiedlił się na stałe w Armenii. W latach 1926–1928 Sarian przebywał w Paryżu. W latach trzydziestych XX w. zajmował się malarstwem krajobrazowym i portretowym oraz martwą naturą. Uznany przez krytykę za najwybitniejszego malarza Armenii, malował w stylu wolnym od wpływów socrealizmu. Tworzył również grafikę książkową i scenografię. W latach 1946–1958 był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR, mimo że był bezpartyjny[1].
Galeria prac
- Idąca kobieta
- Nocny pejzaż. Egipt
- Egipskie maski
- Palma daktylowa
- Psy Konstantynopola
- Mural Sariana w teatrze w Erywaniu
Odznaczenia i nagrody
- Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (8 marca 1965)
- Order Lenina (czterokrotnie, 24 listopada 1945, 31 maja 1950, 8 marca 1965 i 28 lutego 1970)
- Order Czerwonego Sztandaru Pracy (7 stycznia 1936)
- Medal „Za pracowniczą dzielność” (4 listopada 1939)
- Nagroda Leninowska (1961)
- Nagroda Stalinowska (1941)
- Nagroda Państwowa Armeńskiej SRR (1966)
- Medal „Za obronę Kaukazu” (1944)
- Medal „Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (1945)
Literatura
- David Marshall Lang, Armenia kolebka cywilizacji, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1975
Przypisy
- ↑ Герой Социалистического Труда Сарьян Мартирос Сергеевич :: Герои страны [online], www.warheroes.ru [dostęp 2017-11-25] .
Linki zewnętrzne
- Galeria malarstwa Sariana. gallery.am. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-24)].
- Dom-Muzeum Sariana
- PWN: 3972429
- Britannica: biography/Martiros-Saryan
- БРЭ: 3537068
- Hrvatska enciklopedija: 54624