Powstanie chłopskie w Chorwacji
![]() Egzekucja Matiji Gubca | |||
Czas | 1573 | ||
---|---|---|---|
Miejsce | |||
Terytorium | |||
Wynik | zwycięstwo sił feudalnych | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
| |||
brak współrzędnych |
Powstanie chłopskie w Chorwacji – antyfeudalne powstanie chłopskie pod wodzą Matiji Gubca i Iliji Gregoricia mające miejsce w 1573 w Chorwacji[1].
Dnia 29 stycznia 1573 w okolicach Zagrzebia, doszło do wybuchu antyfeudalnego powstania, na którego czele stanął Matija Gubec, obwołany przez powstańców królem chłopskim. Powodem wybuchu chłopskiej rebelii były nadużycia feudałów[1]. Grupy chłopów napadały na dwory i zamki, rabując je i paląc. Po zajęciu Stubicy, powstańcy mianowali miasto swoją stolicą. Przeciw powstańcom ban Chorwacji Juraj II Drašković wysłał 5000 oddział jazdy dowodzony przez Gašpara Alapicia. W czasie powstania doszło do dwóch bitew, które chłopi przegrali.
Osobny artykuł: Bitwa pod Krškiem.
Pierwsza zwana bitwą o Krško miała miejsce 5 lutego 1573, a do drugiej doszło kilka dni później. W pierwszej poległo ponad 300 chłopów[2], a w drugiej, w liczącej około 10000 ludzi armii chłopskiej, było aż 4000 zabitych. Wódz powstania został schwytany i zabity, a powstanie chłopskie upadło[3].
Osobny artykuł: Bitwa pod Stubicą.
Przypisy
- ↑ a b Felczak i Wasilewski 1985 ↓, s. 180.
- ↑ Ryniewicz 1995 ↓, s. 277.
- ↑ Ryniewicz 1995 ↓, s. 466.
Bibliografia
- Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1995. ISBN 83-214-1046-4.
- Wacław Felczak, Tadeusz Wasilewski: Historia Jugosławi. Wrocław: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, 1985. ISBN 83-04-01638-9.