Psammofit
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/53/Czo%C5%82pino._Wydma_Czo%C5%82pi%C5%84ska_%28HB11%29.jpg/220px-Czo%C5%82pino._Wydma_Czo%C5%82pi%C5%84ska_%28HB11%29.jpg)
Psammofit, roślina psammofilna (gr. ψάμμος, psámmos – piasek; φυτόν phutón – roślina) – roślina występująca na podłożu piaszczystym, zwłaszcza na piaskach ruchomych, takich jakie kształtują wydmy[1].
Cechą charakterystyczną siedlisk piaszczystych jest ich tworzenie przez luźne, nie związane wzajemnie ziarna piasku, łatwo poruszane w efekcie przez wiatr. Na plażach dodatkowym czynnikiem ekologicznym jest zasolenie. Rozwój psammofitów powoduje przemiany siedlisk piaszczystych związane ze stabilizującym piaski działaniem pokrywy roślinnej, prowadząc m.in. do powstania próchnicy[2].
Do najważniejszych cech adaptacyjnych do siedlisk piaszczystych zalicza się zdolność do[3]:
- tworzenia i zmiany kierunku wzrostu pędów odnawiających;
- zmiany zagłębienia w podłożu;
- zmiany sposobu odnawiania się roślin;
- tworzenia odrostów korzeniowych.
Wśród psammofitów występuje duże zróżnicowanie ekologiczne, związane m.in. z różnicami we wrażliwości na wpływ zawiewania i odwiewania piasku – są gatunki odporne na jeden z tych procesów i wrażliwe na drugi, odporne na oba lub nie tolerujące żadnego. W efekcie inne psammofity występują na piaskach bardzo dynamicznych, tworzących plażę i wydmę białą, a inne na ustabilizowanych już wydmach szarych[2].
Zobacz też
- psammon
Przypisy
- ↑ Słownik botaniczny. Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.). Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 723. ISBN 83-214-1305-6.
- ↑ a b ZbigniewZ. Podbielkowski ZbigniewZ., MariaM. Podbielkowska MariaM., Przystosowania roślin do środowiska, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1992, s. 193–200, ISBN 978-83-02-04299-7 .
- ↑ KrystynaK. Falińska KrystynaK., Ekologia roślin: podstawy teoretyczne, populacja, zbiorowisko, procesy, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997, s. 173, ISBN 978-83-01-12065-8 .
- PWN: 3964038