Boris Pistorius
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 14 marca 1960 | ||
---|---|---|---|
Minister obrony Niemiec | |||
Okres | od 19 stycznia 2023 | ||
Przynależność polityczna | Socjaldemokratyczna Partia Niemiec | ||
Poprzednik | Christine Lambrecht | ||
![]() | |||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
Boris Pistorius (ur. 14 marca 1960 w Osnabrücku[1]) – niemiecki polityk i prawnik, działacz Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), minister spraw wewnętrznych Dolnej Saksonii w rządach Stephana Weila, poseł do landtagu. Od 2023 minister obrony w rządzie Olafa Scholza.
Życiorys
Urodził się jako syn polityk Ursuli Pistorius(inne języki) i Ludwiga Pistoriusa[2]. Jego babka pochodziła z Wrocławia[3].
Egzamin maturalny zdał w Ernst-Moritz-Arndt Gymnasium w Osnabrücku (1978), kształcił się następnie w zawodzie handlowca. W latach 1981–1987 studiował prawo na Universität Osnabrück oraz na Westfalskim Uniwersytecie Wilhelma w Münsterze. W międzyczasie kształcił się również na Université catholique de l’Ouest w Angers[4]. W 1987 i 1990 zdał państwowe egzaminy prawnicze I i II stopnia, w 1990 podjął praktykę w zawodzie adwokata[1].
W 1976 wstąpił do SPD[4]. W latach 1991–1995 był osobistym doradcą Gerharda Glogowskiego, ministra spraw wewnętrznych w rządzie Dolnej Saksonii. W latach 1995–1996 pełnił funkcję zastępcą szefa jego gabinetu[1]. Od 1997 kierował różnymi departamentami w administracji okręgu Weser-Ems[1]. W latach 1996–2013 zasiadał w radzie miejskiej w Osnabrücku. Od 1999 do 2002 pełnił funkcję zastępcy burmistrza tego miasta[1]. W 2006 wybrał wybory na burmistrza tej miejscowości, otrzymując poparcie na poziomie 55,5% i pokonując swojego konkurenta Wolfganga Grieserta[5]. Urząd ten sprawował do 2013. Był też członkiem rady nadzorczej operatora portu lotniczego Münster/Osnabrück[6]. Powołany w skład rady konsultacyjnej forum biznesu SPD[7] oraz rady kuratorów fundacji Robert-Enke-Stiftung[8].
19 lutego 2013, wkrótce po wyborach krajowych z tegoż roku, objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych i sportu w rządzie Dolnej Saksonii kierowanym przez Stephana Weila. Funkcję tę utrzymywał również w jego kolejnych gabinetach powoływanych w 2017 i 2022[9]. W wyborach w 2017 po raz pierwszy został wybrany na posła do landtagu, w 2022 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję[9]. Został jednym z przedstawicieli Dolnej Saksonii w Bundesracie[10]. Wszedł w skład Zgromadzenia Parlamentarnego NATO jako zastępca członka[11].
W 2019 ubiegał się o wybór na współprzewodniczącego partii wraz z Petrą Köpping[12][13]. W pierwszej turze głosowania para zajęła 5. miejsce z wynikiem 14,6% głosów[14].
17 stycznia 2023 został desygnowany na stanowisko ministra obrony w rządzie kanclerza Olafa Scholza[15]. Urząd ten objął 19 stycznia tegoż roku[16].
Życie prywatne
Ma dwie córki z małżeństwa ze zmarłą w 2015 Sabine Pistorius. Później jego partnerką życiową była dziennikarka Doris Schröder-Köpf[17]. W 2019 wyróżniony nagrodą Schlesierschild, przyznawaną przez Ziomkostwo Śląskie[3].
Odznaczenia
Bibliografia
- ↑ a b c d e Innenminister Boris Pistorius. mi.niedersachsen.de. [dostęp 2021-10-23]. (niem.).
- ↑ Traueranzeigen von Ludwig Pistorius. noz.de, 2009. [dostęp 2021-11-13]. (niem.).
- ↑ a b Innenminister Pistorius mit Schlesierschild beim Deutschlandtreffen der Schlesier 2019 in Hannover ausgezeichnet. mi.niedersachsen.de, 17 czerwca 2019. [dostęp 2023-01-17]. (niem.).
- ↑ a b Lebenslauf. boris-pistorius.de. [dostęp 2021-11-12]. (niem.).
- ↑ Kommunalwahl 2006: Vorläufiges Ergebnis der Stichwahl zur Direktwahlder Oberbürgermeisterin / des Oberbürgermeisters. nls.niedersachsen.de. [dostęp 2023-01-17]. (niem.).
- ↑ Oberbürgermeister bilden Führungsspitze: Osnabrücker Oberbürgermeister Boris Pistorius zum stellvertretenden Vorsitzenden des Aufsichtsrates gewählt. noz.de, 24 marca 2011. [dostęp 2023-01-17]. (niem.).
- ↑ Bernd Westphal und Anke Rehlinger koordinieren neu konstituierten Politischen Beirat des SPD-Wirtschaftsforums. spd-wirtschaftsforum.de, 1 lipca 2020. [dostęp 2023-01-17]. (niem.).
- ↑ Kuratorium. robert-enke-stiftung.de. [dostęp 2023-01-17]. (niem.).
- ↑ a b Boris Pistorius. landtag-niedersachsen.de. [dostęp 2023-01-17]. (niem.).
- ↑ Boris Pistorius. bundesrat.de. [dostęp 2021-10-23]. (niem.).
- ↑ Pistorius Boris. nato-pa.int. [dostęp 2023-01-19]. (ang.).
- ↑ Christoph Hickmann, Veit Medick, Christian Teevs: Köpping und Pistorius bringen Steuersenkungen ins Spiel. spiegel.de, 29 sierpnia 2019. [dostęp 2021-10-23]. (niem.).
- ↑ Factbox: Aspiring leaders of Germany’s Social Democrats. reuters.com, 23 października 2019. [dostęp 2021-10-23]. (ang.).
- ↑ Ergebnisse der Mitgliederbefragung zur Wahl des neuen Parteivorsitzes. spd.de, 26 października 2019. [dostęp 2023-01-17]. (niem.).
- ↑ Niedersachsens Innenminister Pistorius wird neuer Verteidigungsminister. tagesschau.de, 17 stycznia 2023. [dostęp 2023-01-17]. (niem.).
- ↑ Aushändigung der Entlassungsurkunde an Bundesministerin Christine Lambrecht und Überreichung der Ernennungsurkunde an Boris Pistorius zum Bundesminister der Verteidigung. bundespraesident.de, 19 stycznia 2023. [dostęp 2023-01-19]. (niem.).
- ↑ Doris Schröder-Köpf ist wieder Single. n-tv.de, 9 czerwca 2022. [dostęp 2023-01-17]. (niem.).
- ↑ Указ Президента України № 576/2024 Про відзначення державними нагородами України. president.gov.ua, 23 sierpnia 2024. [dostęp 2024-08-27]. (ukr.).
- p
- d
- e
W dniu zaprzysiężenia |
|
---|---|
Późniejsi członkowie rządu |
|
- p
- d
- e
Ministrowie Obrony (1919–1935) | |
---|---|
Minister wojny (1935–1938) | |
Dowódca Oberkommando der Wehrmacht (1938–1945) | |
Minister wojny (1945) |
|
Ministrowie obrony narodowej NRD (1956–1990) |
|
Ministrowie obrony narodowej Republiki Federalnej Niemiec (1955–) |
|